سلام عزیزان(شب قدر امدو قدری ندارم...چه سازم توشه ی قبری ندارم)

روز ضربت خوردن حضرت علی علیه السلام هست و میدونم که شما عزیزان داغدار حضرت هستین،بزارین روایت لذتبخشی رو براتون تعریف کنم که انشالا در بهشت کنار حضرتش روز خورس خوان نعمتش باشیم.

روزی سلمان و ابوذر خدمت امیر مومنان علی علیه السلام شرفیاب شدند و در مورد معرفت و نورانیت نسبت به حضرت علی علیه السلام پرسش نمودند و حضرت فرمود:هیچ کس ایمان را به حد کمالخویش نمیرساند تا انکه مرا به عمق معرفتم بشناسد،پس انگاه که مرا به این معرفت شناخت هر اینه خداوند قلب او را به ایمان ازموده،سینه اش را برای اسلام گشاده ساخته و عارفی روشن بین گردیده است و هر کس که از شناخت ان کوتاهی نمود و به ان نرسید شک کننده و تردید کننده است.

ای سلمان و ای ابوذر! معرفت من به نورانیت معرفت خداوند عزوجل است و معرفت خداوند عزوجل معرفت من است به نورانیت! و ان دین خالصی است که خداوند در قران فرموده است:سوره بینه ایه ۵: و امر نشدند به چیزی مگر که خدارا به اخلاص کامل در دین پرستش کنند و از بندگی غیر او روی برگردانند ونماز به پا دارند و زکات بدهند و این است دین استوار.خداوند فرمود:امر نشدند مگر به پیامبری حضرت محمد صلی ا... علیه و اله و سلم و ان کلام که فرمود نماز به پای دارند! پس هر کس که ولایت مرا به پا داشت نماز را به پا داشته است و بر پا داشتن ولایت من سخت و دشوار است و جز فرشته ی مقرب و یا پیامبر مرسل و یا بنده ای که خداوند قلب او را به ایمان ازموده باشد کسی متحمل ان نمیباشد.پس فرشته وقتی که مقرب نباشد تحمل انرا نخواهد داشت و پیامبر هنگامی که مرسل نباشد تحمل انرا نخواهد داشت و مومن نیز وقتی که ازموده نباشد!عرض کردم ای امیر مومنان!مومن کیست و منتها و مرز ایمان چیست؟حضرت فرمود:همان کسی است که هیچ چیزی از ما به او نمیرسد مگر اینکه سینه اش را برای پذیرفتن ان گشاده میسازد و دچار شک و تردید و رویگردانی نمیشود! بدان که من بنده ی خدای عزوجل و خلیفه ی او بر بندگانش هستم،مارا به مثابه ی خدایان قرار ندهید و دیگر هر چه میخواهید در فضیلت ما بگویید(که هر چه بکوشید و بلند پروازی کنید)به کنه و حقیقت و منهتای انچه در ما وجود دارد نخ.اهید رسید!عطا نموده است خدای عز و جل به ما بزرگتر و عظیمتر از انچه خود وصف مینماید و انچه من وصف میکنم یا به دل هر یک از شما خطور میکند!پس انگاه که مارا اینگونه شناختید مومن میباشید.

سلمان گفت عرض کردم ای برادر رسول خدا! هر کس نماز را به پا داشت ولایت شما را به پا داشته است؟فرمود: اری ای سلمان! و سخن خدا در قران تصدیق کننده ی ان است: واستعینوا بالصبر والصلاة و انها لکبیرة الا علی الخاشعین. که صبر رسول خداست و نماز برپاداشتن ولایت من است و اینکه خداوند فرموده کبیر و سنگین است فقط ولایت است زیرا ولایت حملش جز بر خاشعان بزرگ و سنگین است و خاشعان همان شیعیان روشن بین و اهل حقیقت هستند و اینکه گفتم هر اینه برای این است که دیگر فرقه ها همه به حضرت محمد صلی ا... علیه و اله و سلم اقرار میکنند و اختلافی نیست در حالیکه جز گروهی اندک همه در مورد ولایت من اختلاف مینمایند و منکر انند و در برابر ان لجاجت میورزند و در قران ولایت من بر این دسته سنگین است.

طولانی شد شاید از حوصله خارج باشه باقیش رو دفعه ی بعد مینویسم فقط به خودتون ببالید که شیعه هستید!بعضی دنبال این هستند که یکی رو که بزرگی نداره بزرگ کنند! ولی خداییش از حضرت علی بزرگتر! با مرامتر!مهربونتر!پهلونتر! بزرگوارتر! مردتر! عالمتر! وفادارتر! ...کی رو در طول همه ی زمانها مشاهده کردیم!هر چی صفته در وصفش کمه!خدارو شکر که محب علی به دنیا اومدیم!ذر روایته که سر دفتر دل مومن دوستی و مهر علی هستش!خدایا شکرت که هر چی هستم علی رو دوست دارم،تووی این دنیا همین من رو بسه علی جان بزار دنیا بشنوه عاشقتم جونم قربونی خودت و زن و بچه هات.

نمیشد خلق دوزخ گر ز اغاز.....ندای خلق عالم یا علی بود

کجا می سوخت شیطان گر ندایش.....در اعماق جهنم یا علی بود

به بام اسمان از صبح اغاز.....فلک را نقش پرچم یا علی بود

سر افطار دعا یادتون نره(یا علی)