با سلام خدمت همه ی دوستان

این متن رو به مناسبت ایام ولادت امام رضا علیه السلام مینویسم شاید دلهامون متوجه اهل بیت علیهم السلام بالاخص آقامون امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بشه.............................

ابن شهر اشوب در کتاب مناقب از موسی بن یسار نقل کرده است که گفت:به همراه حضرت رضا علیه السلام بودم و هنگامی که نزدیک دیوارهای شهر طوس رسیده بودند ناگهان صدای ناله و فریادی شنیدم و به دنبال آن صدا رفتم،دیدم جنازه ایست و آقا و سرورم را دیدم که میخواهد از اسب پیاده شود،سپس به طرف جنازه آمد و آنرا بلند کرد و همانند برّه ای که مادرش را در بر میگیرد و به او میچسبد جنازه را در بر گرفت،آنگاه روی به من کرد و فرمود:

ای موسی بن یسار!هر کس جنازه ی دوستی از دوستان مارا تشییع کند از گناهان خارج میشود مانند روزی که از مادر متولد شده است و هیچ گونه گناهی ندارد.

و چون جنازه را کنار قبر نهادند دیدم آقا و سرورم جلو آمد و مردم را کنار زد تا میّت برای آن حضرت پدیدار شد،دست مبارک خود را روی سینه ی او نهاد و فرمودکای فلان بن فلان!تورا بشارت باد به بهشت و بعد از این ساعت دیگر هراس و وحشتی نخواهی داشت.

می گوید بعد از اینکه این رفتار حضرت را در مورد آن شخص دیدم عرض کردم فدایت شوم آیا این مرد را میشناسید؟به خدا قسم اینجا سرزمینی است که قبلا در آن قدم نگذاشته اید!و حضرت به من فرمود:

ای موسی بن یسار! آیا نمیدانی اعمال شیعیان ما هر صبح و شب به ما عرضه میشود؟! اگر در اعمال آنها تقصیری مشاهده کنیم از خداوند گذشت و بخشش برای آنان طلب میکنیم و اگر پرونده عالی باشد و اعمال نیکو در آن ثبت شده باشد توفیقات بیشتر و شکر الهی را برای آن نیکوکار تقاضا مینماییم..............

این جریان رو که دیدم گفتم وای به حال و روز ما!هر روز امام زمان عجل الله داره چی از ما میبینه و ما چقدر از ایشون غافلیم!یابن الحسن روم نمیشه چیزی بگم فقط مارو بخش به خاطر همه چیز...