عشق حقیقی

امام صادق علیه السلام میفرماید:همانا علم نوریست که خداوند متعال در دل کسی که اراده ی هدایت اورا کرده میاندازد!پس اگر خواهان علمی هستی ابتدا در جانت حقیقت عبودیت را طلب کن و علم را با عمل کردن به دانشت بخواه و از خدا طلب فهم کن تا خدا به تو بفهماند!حقیقت عبودیت ۳چیز است:

۱-بنده ی خدا برای خودش در انچه خدا به وی سپرده است مالکیتی نبیند،چرا که بردگان مالی ندارند و همه ی اموال را مال خدا میبینند و در جایی که خدا فرموده است مصرف میکنند.

۲-بنده ی خدا برای(خودش)مصلحت اندیشی و تدبیر نمیکند.(یعنی مسیر مصلحت اندیشی ما هم باید دایره ی خدایی داشته باشه نه خود محوری و نفسانی)

۳-و تمام اشتغال او به کاری منحصر شود که خداوند اورا به ان کار امر یا نهی فرموده است.

بنابراین اگر بنده ی خدا برای خودش در انچه که خدا به او سپرده است ملکیتی نبیند انفاق نمودن در انچه خدا امر فرموده است بر او اسان میگردد و چون بنده ی خدا تدبیر اموزش را به مدبرش بسپارد سختیها و مشکلات دنیا بر او اسان میشود و زمانی که اشتغال ورزد به انچه خداوند به ان امر یا نهی کرده است دیگر فراغتی برای خودنمایی و فخر فروشی نمی یابد.

چون خداوند بنده ی خود را به این سه خصلت گرامی بدارد دنیا و ابلیس و مردم در نظر وی اسان میگردد و برای زیاده اندوزی و فخر فروشی و مباهات به دنبال دنیا نمیرود و برای عزت و بزرگی انچه را در دست مردم است طلب نمیکند و روزگارش را به تباهی از دست نمیدهد! این اولین پله از نردبان تقواست که خداوند تبارک و تعالی می فرماید:ان سرای اخرت است که برای کسانی که در زمین اراده ی بلند منشی ندارند و دنبال فساد نمیگردند قرار دادیم و سرانجام نیک تنها برای مردم با تقواست.

انشالا باقیش رو فردا میگم اگه زنده بودیم! این روایت به نام عنوان بصری هست که اساتید اخلاق از جمله مرحوم قاضی و همچنین امیرزا اسماعیل دولابی توصیه داشتند که هر روز بخونیم اون رو، در این روزها که شیطون زیاد کاری به کارمون نداره کمی به فکر درست کردن خودمون باشیم انشالا...

التماس دعا